prev next

Alice Fortes

“Als recruiter heb ik mijn best gedaan om ervoor te zorgen dat er een beetje kleur op de werkvloer kwam, zodat er kruisbestuiving ontstond.”

“Kaapverdië bestond uit grootgrondbezitters en als je arm was, kreeg je geen kansen. Dat stuitte mijn vader tegen de borst. Zijn vader was vroeg overleden en hij moest gelijk gaan werken en kon niet naar school. Hij startte als boer en verkocht zijn groenten en fruit in zijn eigen winkel, waar mijn moeder de verkoop deed. Ook reisde hij als handelaar over de verschillende eilanden om producten in te kopen en te verhandelen, maar de gevestigde orde werkte hem regelmatig tegen. Zonder goede achtergrond en opleiding red je het in Kaap Verdië niet. Via Portugal ging hij naar Frankrijk. Daar hoorde hij dat in Nederland het werk voor het oprapen lag. Volgens mijn vader werd je in 1964 als gastarbeider op straat aangesproken met: ‘Zoek jij werk? Kom maar met me mee, ik heb werk voor je.’ Ze werden echt verwelkomd. Zo voelde hij zich ook. Later heeft hij in Rotterdam Delfshaven een huis gekocht en mijn moeder, broer en drie zussen over laten komen. Ik ben in Rotterdam geboren. Dat waren hele andere tijden. Ik vind het mooie verhalen omdat je je dan duidelijk realiseert waar je vandaan komt. Dat is heel belangrijk.

Toen ik opgroeide waren er nog relatief weinig allochtonen in Nederland. Iedereen ging met elkaar om. Turken, Marokkanen, Antilianen en Nederlanders speelden ook echt met elkaar en er waren er geen groepjes. Mijn beste vriendinnetje was bijvoorbeeld half Turks, half Nederlands. Zij waren heel modern. Haar vader was werkloos en huisman en haar moeder, een Nederlandse vrouw, werkte. Dat was een unicum in die tijd.

Lees het hele verhaal in het boek ‘Generatie YEP’.

  • Hyves
  • Facebook
  • Twitter
  • LinkedIn
  • Google Bookmarks
  • del.icio.us
  • Digg
  • MySpace

Comments are closed.