prev next

Milagros Rodriguez Navarro

“Integratie is wat mij betreft gewoon jezelf aanpassen aan de nieuwe cultuur, het verschil kunnen zien, accepteren en dan je eigen weg en je eigen sfeer creëren binnen die andere omgeving.”

Veel Nederlanders weten het niet, maar op Curaçao is de Universiteit van de Nederlandse Antillen, de UNA, gevestigd. Ik heb daar Management Business and Communication gedaan; bedrijfskunde in combinatie met communicatie. Ik was actief lid van de studentenvereniging van de universiteit zelf en ik was voorzitter van een groep jonge kunstenaars, die zich bezighield met poëzie, schilderen, tekenen, muziek, dans en fotografie. Dansen vind ik leuk, maar schilderen is mijn passie. Daarnaast heb ik nog een cursus ‘Junior Business Analist’ gevolgd. In Curaçao heb ik als vrijwilliger mensen die een bedrijf wilden starten, geholpen met het schrijven van een bedrijfsplan en het doen van marktonderzoek. We begeleidden hen totdat ze klaar waren naar de bank te gaan om het businessplan te presenteren en hun bedrijf op te starten.

Curaçao is multicultureel. Er zijn geloof ik iets van 168 nationaliteiten. Net als veel Antillianen ben ik ook een mix. Mijn vader is een Colombiaan van Afrikaanse komaf en is in de jaren zeventig naar Curaçao gekomen. Mijn grootvader van moederskant is Portugees en mijn oma Antilliaanse. Ik ben de derde van negen broers en zussen. Het multiculturele karakter van Curaçao zie je terug op de universiteit. We hadden daar de vrijheid om zelf te kiezen welke taal je graag tijdens de les wilde spreken. De literatuur was meestal in het Engels en de meeste studenten kozen om tentamens en presentaties in het Engels te doen, maar Spaans, Papiamentu of Nederlands had ook gemogen. Net als andere Nederlanders mag een Antilliaan, als hij dat wil, in Nederland studeren. Al wordt er natuurlijk wel naar je resultaten gekeken en moet je soms ingeloot worden. Wij krijgen ook een Nederlandse studiebeurs en daarnaast financiële steun van de Antilliaanse overheid. In 2005 heb ik besloten om naar Nederland te komen omdat ik hier kennissen had en mijn broer hier woont. In het begin vielen vooral de verschillen tussen de mensen mij op. Natuurlijk heb je die op Curaçao ook, maar daar is de cultuur meer gesloten en zie je personen met ‘andere’ principes en voorkeuren niet zomaar op straat lopen of zich openlijk zo gedragen. Ook kan je op Curaçao wel enigszins opmaken of iemand wel of niet van het eiland afkomstig is, maar in Nederland kan je dat niet meer, omdat de diversiteit hier veel groter is door de aantallen.

Lees het hele verhaal in het boek ‘Generatie YEP’.

  • Hyves
  • Facebook
  • Twitter
  • LinkedIn
  • Google Bookmarks
  • del.icio.us
  • Digg
  • MySpace

Comments are closed.