prev next

Rishma Harinandan Singh

“Er is segregatie in de samenleving en de vraag is of dat erg is. Op welk niveau wordt dat vervelend? Op welk niveau gaat dat in de weg staan? Ik denk dat segregatie niet erg is, zolang er maar verbinding is tussen verschillende groepen.”

Ik stuur een communicatieafdeling aan met allemaal professionals die voor de afdelingen campagnes bedenken, speeches uitschrijven en communicatiemiddelen maken. Communiceren heb ik van huis uit meegekregen. Wij namen in ons gezin de tijd om elkaar te vertellen wat we dagelijks meemaakten. Op de lagere school was de communicatie wel eens tegengesteld aan die van thuis. Ik herinner me de kringgesprekken op maandagochtend waar kinderen over het weekend vertelden. Op de een of andere manier voelde ik me daar geremd om over mijn ervaringen te vertellen. Er was geen kennis en aandacht voor mijn culturele achtergrond.

Ik ben opgegroeid in Rozenburg, een fijn dorp waar ik nostalgische herinneringen aan heb. Op de lagere school, de Springplank, zaten drie gekleurde kinderen: mijn broer, mijn zus en ik. Deze etnische samenstelling was destijds een afspiegeling van Rozenburg. Op school wist iedereen wat Kerst of Pasen was, maar als ik Divali, het feest van het licht had gevierd, dan wist niemand wat dat was. Ik vertelde dan ‘s ochtends niets, omdat ik me niet uitgenodigd voelde, maar het kwam ook omdat ik het idee had dat ik te veel moest uitleggen. Als kind leer je daar bijna automatisch mee omgaan, je leert schakelen tussen de momenten dat je op school bent of thuis, waar Hindoestaanse culturele elementen een grote rol spelen.

Ik draag wel die extra Surinaamse en Indiase culturele elementen in me mee, maar natuurlijk ben ik ook gewoon Nederlander. Ik vind dat je als persoon nooit af bent, je ontwikkelt je altijd en je neemt invloeden van anderen over. Ik sta daar heel erg open voor. Ik laat me en ben niet in een hok te plaatsen.

Identiteit vind ik belangrijk, omdat het voor mezelf aangeeft waar ik vandaan kom, hoe ik daar bewust mee om ga en daarin groei. Geloof is daar onderdeel van. Ik ben praktiserend hindoe, vier religieuze feestdagen en ik heb thuis ook een kleine mandir, een tempeltje waar ik dagelijks bid en wierook brand. Dit heb ik vanuit mijn Surinaams-Hindoestaans-Nederlandse opvoeding meegekregen, maar ik heb het ook vereenzelvigd met mijn persoon. Het hoort gewoon bij mij.

Lees het hele verhaal in het boek ‘Generatie YEP’.

  • Hyves
  • Facebook
  • Twitter
  • LinkedIn
  • Google Bookmarks
  • del.icio.us
  • Digg
  • MySpace

Comments are closed.